تقلید از "زنان سختکوش"در "ساختمان پزشکان"!
سریال زنان سختکوش درباره زنانیست که در یک محله زندگی میکنند و هر کدام در زندگی خود دارای «اسرار» و «رازهایی» هستند. سریال زنان سختکوش روابط این زنان با یکدیگر و همچنین با افراد دیگر را به تصویر کشیده و زندگی خصوصی آنها را بررسی میکند. داستان در اصل، بعد از خودکشی مرموز یکی از زنان ِ همسایه، در اولین قسمت و در شروع فیلم اتفاق میافتد. این زن، یعنی “مریس آلیس”، در ادامهی سریال نریشنها را اجرا میکند و در اصل، راوی ِ قصه است. اینچنین است که در انتهای ِ هر قسمت، گوینده با جملاتی که به طور معمول از موضوعات اصلی سریال بوده و پیرامون لایههای روانشناختی مورد نظر نویسنده است، آن قسمت شروع شده و یا به پایان میرسد
این دقیقا همان چیزی هست، در این قسمت از ساختمان پزشکان اتفاق افتاد و دکتر نیما افشار راوی قصه شد و دقیقا مثل "مریس آلیس" شروع به سئوال کردن از مخاطب پیرامون لایه های روانشناسی شخصیتهای سریال کرد! "آیا هومن میتواند بر شکست عشقی خود غلبه کند؟" " آیا ناصر میتواند بر درد دندان خود غلبه کند؟"!
در نقد زنان سختکوش و آسیب های آن قبلا هابیل نوشته است که میتوانید مطالع کنید
اما چیزی که برای من سئوال است و مسئولین صدا و سیما باید پاسخ دهند این است که چرا باید در صدا و سیمای مثلا اسلامی ما از چنین فیلمی تقلید بشه؟
مشرقنیوز، در گزارشی در اینباره، اینچنین نوشت: «بر اساس افشاسازیهای ویکیلیکس، هم اکنون این کمدیهای تلویزیونی مانند «دوستان» و «زنان سختکوش» هستند که از نظر دیپلماتها، تأثیر زیادی در سوق دادن جوانان خارجی به سوی “سبک زندگی آمریکایی” دارند.»
آیا خدای ناکرده ساختمان پزشکان قصد ندارد مدل زندگی غربی را در ایران رواج بدهد؟
این که دکتر هومن وقتی شکست عشقی میخورد میرود در کافی شاپ چند تا چندتا نوشیدنی میخورد و میگوید یکی دیگر هم بده، و صاحب کافی شاپ(کسری) میگوید داری زیادی روی میکنی دیگه! بیشتر شبیه سریال غربی هست که شخصیت اولش شکست عشقی خورده و به یک شراب فروشی رفته و چند تا چند تا میخورد که ماجرا از ذهنش برود!
خدا وکیلی وقتی یک ایرانی ناراحت میشود این کارها را میکند؟
بله نقطه باریک تر از مو همینجاست، ببینید اینجا قصد موضع گیری ندارم که این کار خوب هست یا بد، فقط میخواهم بدانم چرا باید از یک سریال آمریکایی تابلو دار و یا چیزهایی با مضامین غربی تقلید کنیم؟ یعنی ما نمیتوانیم طنز بومی داشته باشیم؟
فعلا همینقدر به ذهنم آمد، شاید بعدا نوشتم
پی نوشت 1: عرض بکنم که بنده نه وقت این را دارم که بشینم سریال آمریکایی رو ببینم و نه حوصله آن را، فقط چند تا نقد از این سریال در سایتها خوانده بودم و از سر کنجکاوی یکی از قسمتهای آن را از دوستی گرفته و گذرا نگاه انداختم..
پی نوشت 2: امروز دیدم که دکتر یامین پور هم در مورد این موضوع نوشته بود که دیدنش خالی از لطف نیست: این اتفاقی نیست... هست؟!
